خنده های خیس
از یادت در امان نیستم حتی به کوچه ی علی چپ...! (رضا محبی) زودتر از من بمیر، یک کم زودتر از من تا تو اونی نباشی که مجبور است راه خانه را، تنها برگردد...! (راینزکنسه) هیچ چیز به اندازه ی یک کوه، شبیه پدر نیست! (کریستین بومن) گفتی: دوستت دارم و من، به خیابان رفتم. فضای اتاق، برای پرواز کافی نبود! (گروس عبدالملکیان) هرگز حدیث حاضر غایب، شنیده ای ؟ من در میان جمع و دلم، جای دیگرست... (سعدی) نا امید از در رحمت کجا باید رفت ؟ یا رب از هر چه خطا رفت، هزار استغفار...! (سعدی) هیچ اتفاقی، قرار نیست بیفتد. اما، آدمی است دیگر، همیشه منتظر می ماند! (اورهان ولی) همیشه می آیی، هر چند دیر همیشه نگاه می کنی، هر چند کوتاه همیشه می خندی، هرچند تلخ. باز هم بیا نگاه کن و بخند همچنان دیر کوتاه و تلخ... (فرشادقوشچی) رفتنت انفجار هیروشیما بود. بعد از ان هر دوست داشتنی در من به دنیا می آید ناقص است (محسن حسین خانی) آدم ها به همان خونسردی که آمده اند، چمدانشان را می بندند و ناپدید می شوند. یکی در مه یکی در غبار یکی در باران یکی در باد و بی رحم ترینشان در برف...! (عباس صفاری) تو به فال قهوه اعتقاد داری، به پیش بینی بازی های بزرگ من اما فقط، به چشم هایت! (پل ورلن) من پرواز را به هزار کبوتر، به هزاران کبوتر، بدهکارم و تو دیر آمده ای ...! (نیکی فیروزکوهی) من فقط صدای چند نفر را می شنوم، بقیه ی صداها برایم پس زمینه اند...! (ژان رستان) کار تمام است. مثل نقشه ی لو رفته ی یک گنج دوستش دارم و می داند...! (رضا یار احمدی) آدم هایی که از رابطه های طولانی بیرون می آیند خطرناکند، چرا که انها می فهمند می شود یک چیزهایی را از دست داد و نمرد...!!! (ژوان هریس) سال هاست رفته ای و من هنوز به خودم می لرزم درست مثل شاخه ای که چند لحظه قبل پرنده اش پریده باشد...! رضا کاظمی
| Design By : Night Melody |
